آقای دوست نداشتنی

دیربازیاست که آقای دوست نداشتنی را میشناسم. غالبا وبلاگ که نه، دنیا را تیره و تارمیبیند. آقای دوست نداشتنی با تعریف و تمجید و تشکر بیگانه است. آقای دوست نداشتنیاز هر فرصتی برای انتقاد و تخریب استفاده میکند. یکی از بدترین لحظات زندگ آقایدوست نداشتنی تعریف از دیگران در جلوی جمع، در کلاس درس و در وبلاگ است. آقای دوستنداشتنی با انواع و اقسام نام های کاربری جعلی وارد میشود و انتقاد میکند. بسیاردوست دارد خود را بیش از یک نفر معرفی کند. آقای دوست نداشتنی در ظاهر، آخر تدین ودینداری است و مدام نسخه های مذهبی میپیچد و برچسب و وصله های ناجور به دیگرانمیچسباند. آقای دوست نداشتنی هیچ خاطره ای از موفقیت های شخصیش ندارد و برای همینسعی میکند موفقیت های دیگران را با تخریب و افترا خدشه دار کند. آقای دوست نداشتنیعلیرغم میل باطنی اش روزانه وبلاگ مدرسه را چک میکند تا بلکه نقطه ضعفی ولو کوچکپیدا کند و قهرمانانه فریاد بزند. آقای دوست نداشتنی آرشیوی از کینه و نفرت وتخریب و انتقاد در نظرات وبلاگ انباشته کرده و کماکان سعی میکند دوست نداشتنیباشد. آقای دوست نداشتنی ذائقه اش با هیچ معلم ،دانش آموز و مطلبی سازگاری ندارد.آقای دوست نداشتنی، دوست نداشتنی بمان، چرا که بقول دکتر دولت آبادی: کینه ی توبیشتر به کار این دنیا می آید تا عشق و محبت ما (جمع خوانندگان وبلاگ). جوادی پور