در نقد خودمان؛ کاش انسان خوبی شویم!

کنکور،کنکور، کنکور، معدل، درس، امتحان و نمره ی بالا، همه ی اینها مهم. تا اینجا همه قبولداریم. اما متاسفانه تکیه صرف بر قبولی، نمره، معدل و آمارهایی که خیلی اوقات چنداندر عمل عینیت ندارند، باعث شده که برخی مسئولین سیاست گذار و به دنبالشان، اولیاء ودانش آموزان فراموش کنند که برای جوامع پیشرفته انسان خوب بودن مهم تر از پزشک ومهندس خوب بودن است. بر طبل اول بودن در فلان رشته تحصیلی کوبیدن نیکوست به اینشرط که در سایر موازین اخلاقی و انسانی نیز اول بود. خیلی مختصر بگویم واقعیت ها وناهنجاری های اجتماعی گسترده ای را که هم اکنون به وفور در جامعه میبینیم زنگهشداری است برای ما که با وجود تربیت پزشک و مهندس و ... خوب نتوانسته ایم انسانخوب تربیت کنیم. دانش آموزان گرامی نباید از این نکته غافل بمانند که برنامه هایآموزشی صرف، منجر به تربیت انسان خوب نخواهد شد. دانش آموزی که ابتدایی ترین اصولروابط انسانی را در مواجهه با جامعه رعایت نمیکند بدون شک پزشک بودن و مهندس بودنشنه تنها دردی از جامعه دوا نمیکند که بر دردهای جامعه خواهد افزود. همچنانکهمیبینیم متخصصین فراوانی در رشته های مختلف با وجود تخصص شغلی بالا نارضایتیاجتماعی گسترده ای را به دنبال خود دارند. چرا که انسان خوب بودن زیر لگد پزشک،مهندس، مکانیک خوب بودن آنها له شده است. واضح بگویم اگر به هر دلیلی برنامهپرورشی، فرهنگی ورزشی و ... در دبیرستان نمونه دولتی احمدی روشن برگزار میشود، در جهتحرکت به سمت جاده ی انسان خوب بودن است.

پ.ن:نام بردن مکرر از رشته های پزشکی و مهندسی به این دلیل است که به درست یا غلط، اینرشته ها به عنوان برند شناخته شده اند. جوادی/.