تنها تشویق؟؛ حرفت را قبول ندارم

دانش آموزان گرامی سلام.

در تبیین روش تدریس و معلمی ام تشویق جایگاهویژه ای دارد. چه اینکه بارها شخصا و جدا از مدرسه، دانش آموزان بسیاری را تشویقکرده ام بات استحقاقشان. اما قطعا همانگونه که تشویق بخشی از نظام تربیتی و رفتاریاست، تنبیه و جریمه نیز گاهی نقش تشویق و حتی بهتر از تشویق را بازی میکند، کهبرخی اوقات برای جلوگیری از بروز خطا و نهادینه شدن یک رفتار غلط در دانش آموزبکار برده ام. امروز و فرداها، اگر به هر دلیلی دانش آموزی توسط دبیری جریمه شد وخواهد شد، باید بداند اهمیت جایگاه او در نزد دبیر، او را وادار به جریمه کرده، کهقطعا اگر آینده ی رفتاری دانش آموز برای دبیر مهم نبود با چشم پوشی از خطاها وعبور از خطاها میتوانست نقش یک معلم خوب پوشالی را بازی کند که در کوتاه مدت محبوبدانش آموزان است و در دراز مدت مغضوب و خود دانش آموز نیز ضربات جبران ناپذیررفتاری میدید. در جامعه ای که بعدها بدان ورود خواهید کرد مکررا خواهید دید افرادیکه با چشم پوشی از خطاها برای خود جایگاه پوشالی و تو خالی انسان خوب ساخته اند کهبا اندک نسیمی این جایگاه ویران میشود. اما جایگاه افرادی که تشویق و تنیبه وجریمه را توامان بکار برده اند، جایگاهی مستحکم است. جایگاهی که جامعه را نیز برپایه های استوار نگه میدارد.

ختمکلام، دانش آموز خوب و گرامی ام اینکه دبیری به هر دلیلی تو را جریمه کرد رنجیدهنشو و اطمینان داشته باش آینده ی رفتاری ات برای او، از چنان اهمیتی برخوردار بودهکه سعی در کنترل آن داشته.جوادی پور/.