امتحان دم عید؛ داروی بدمزه !!

چندروزی میشد که دائما نظرات انتقادی دانش آموزان را در اعتراض به امتحانات قبل و بعداز عید میخواندم و به لحظه آنها را برای آقای فتحی ارسال میکردم. با وجودی که حقیربه عنوان دبیری که در این ماجرا چندان ذی نفع نیستم، لازم دیدم محاسن و معایباینگونه امتحانات را با خودم مرور کنم و با شما در میان بگذارم. دانش آموزان گرامیهمیشه این نکته را در نظر داشته باشند که امتحان بسان یک داروی شفا بخش همیشه باخود مزه ی تلخی به همراه دارد، پس اینکه به لحاظ زمانی کمی اینطرف تر یا آنطرف تر گنجاندهشود بر روی اصل ماجرا چندان تاثیر ندارد. در موافقت با برگزاری اینگونه امتحاناتباید گفت که در صورت نبود پرسش و امتحان در این برهه ی زمانی، با توجه به دوریدوهفته ای دانش آموزان از درس و مدرسه، قطعا هفته ی منتهی به عید و بعد از تعطیلاتبه کسالت و بطالت سپری خواهد شد و رسما کتاب ها تعطیل خواهد شد. چه بسا در شروعسال جدید نیاز به دو سه هفته ای میباشد، تا دوباره ریتم کلاس و درس به روال گذشتهبرگردد و به قولی موتور محرک دانش آموزان روشن شود و آنجاست که کمی از زمان عقب میافتند. موافقان برگزاری امتحانات همچنین تعداد اندک فصول تدریس شده و سبکی آنها رادلیلی دیگر ذکر میکنند و معتقدند زمان زیادی از دانش آموزان گرفته نخواهد شد وهمچنین تعداد کم امتحانات نیز از محاسن دیگر آن است. اما منتقدان که عموما دانش آموزانهستند، بی حوصلگی های قبل از عید، دید و بازدیها و شلوغی های معمول قبل از عید رامهمترین دلیل برای بی انگیزگی خود میدانند و معتقدند تمرکز کافی برای مطالعهندارند و اعتقاد دارند خود دبیران نیز با توجه به شروع تعطیلات با تمرکز کافیسوالات با کیفیت طرح نخواهند کرد. امیدوارم بتوانم پس از پایان امتحانات بازخوردیاز نتایج آن را در وبلاگ درج کنم تا مشخص شود کفه ترازو به سمت کدام گروه ازمنتقدین سنگینی میکند. شاید راه حل میانه چاره ی کار باشد! جوادی پور